Wsparcie dla rodziców dzieci
w spektrum autyzmu

Wychodzimy z założenia, że fundacja to przede wszystkim ludzie myślący o innych osobach. Dlatego też naszym podstawowym zadaniem jest pomoc dla dzieci w spektrum autyzmu / Zespołem Aspergera, a także wsparcie osób dorosłych i ich rodzin. Z własnego doświadczenia wiemy doskonale, jak trudna jest do przejścia droga począwszy od usłyszenia diagnozy przez jej akceptację aż po “normalne” funkcjonowanie. Rozumiemy wszystkie przytrafiające się problemy oraz emocje z nimi związane, gdyż są one częścią naszych pociech, a tym samym częścią także nas samych.

Stąd też powstała nasza fundacja. Spektrum autyzmu nie jest przeszkodą nie do pokonania, ale wiele zależy od otaczającej rzeczywistości. Wystarczy nieco otwartego umysłu, trochę pracy, a osoby w spektrum autyzmu / Zespołem Aspergera pokażą pełnie swoich możliwości. Dlatego też ALEKlasa pragnie wspierać edukację, a także rozwój takich osób. W tym celu  prowadzimy szkolenia, warsztaty i konferencje mające uświadomić ludziom, że spektrum autyzmu nie musi oznaczać “końca drogi”, ale dopiero jej piękny początek.

Okładka dla Fundacja ALEKlasa - wspieramy edukację i rozwój dzieci w spektrum autyzmu
13
Fundacja ALEKlasa - wspieramy edukację i rozwój dzieci w spektrum autyzmu

Fundacja ALEKlasa – wspieramy edukację i rozwój dzieci w spektrum autyzmu

Wspieramy edukację i rozwój dzieci w spektrum autyzmu

Comments Box SVG iconsUsed for the like, share, comment, and reaction icons

23 lutego obchodzony jest Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją – dzień, by przypomnieć sobie, że depresja nie zawsze ma twarz smutku. Często ukrywa się za uśmiechem, w codziennych czynnościach, dotykając zarówno dzieci, jak i dorosłych. To choroba, które nie wybiera, wprowadzając w życie tych, których dotyka, głęboki cień.

🌟 Ważne jest, aby pamiętać, że depresja to nie tylko chwilowy spadek nastroju, ale poważny stan, który wymaga zrozumienia, wsparcia i profesjonalnej interwencji. Często za fasadą "wszystko w porządku" może kryć się głęboka walka.

👐 W tym szczególnym dniu zachęcamy do otwartości i empatii. Zapytaj bliskich, co naprawdę czują, słuchaj bez osądzania. Małe gesty mogą mieć wielką moc. Pamiętajmy, że pomocna dłoń i gotowość do wysłuchania to pierwszy krok w kierunku zmiany.

💖 Pamiętaj, depresja dotyka wielu, ale razem możemy sprawić, że nikt nie będzie musiał zmagać się z nią sam.

#OgólnopolskiDzieńWalkizDepresją
Zobacz więcejZobacz mniej

23 lutego obchodzony jest Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją - dzień, by przypomnieć sobie, że depresja nie zawsze ma twarz smutku. Często ukrywa się za uśmiechem, w codziennych czynnościach, dotykając zarówno dzieci, jak i dorosłych. To choroba, które nie wybiera, wprowadzając w życie tych, których dotyka, głęboki cień.

🌟 Ważne jest, aby pamiętać, że depresja to nie tylko chwilowy spadek nastroju, ale poważny stan, który wymaga zrozumienia, wsparcia i profesjonalnej interwencji. Często za fasadą wszystko w porządku może kryć się głęboka walka.

👐 W tym szczególnym dniu zachęcamy do otwartości i empatii. Zapytaj bliskich, co naprawdę czują, słuchaj bez osądzania. Małe gesty mogą mieć wielką moc. Pamiętajmy, że pomocna dłoń i gotowość do wysłuchania to pierwszy krok w kierunku zmiany.

💖 Pamiętaj, depresja dotyka wielu, ale razem możemy sprawić, że nikt nie będzie musiał zmagać się z nią sam. 

#OgólnopolskiDzieńWalkizDepresją
6 days ago
Fundacja ALEKlasa - wspieramy edukację i rozwój dzieci w spektrum autyzmu

Zobacz więcejZobacz mniej

Tak sobie myślę, że trudno jest być rodzicem. Po prostu. Nie ma znaczenia czy dziecka neurotypowego, czy dziecka w spektrum autyzmu. Raz jest łatwiej, raz trudniej, raz radośnie i szczęśliwie, a kiedy indziej smutno i w złości.

Chcę wierzyć, że każdy rodzic pragnie, by jego dziecko było w przyszłości szczęśliwe, spełnione, samodzielne, mające wokół siebie życzliwych ludzi.
Wiem, że rodzice dzieci w spektrum autyzmu chcą dla swoich dzieci dokładnie tego samego – a może nawet bardziej.
Ale też bardziej boją się o tą przyszłość, myślą o niej każdego dnia, często bojąc się, że jednak dziecko nie będzie szczęśliwe, spełnione, samodzielne, mające wokół siebie życzliwych ludzi.

I tak sobie myślę – czy czasem nie jest to samospełniająca się przepowiednia? Czy czasem my rodzice nie stajemy się więźniami pętli lęku i przekonania, że „pewnie i tak będzie źle”?
Nie raz to mówiłam i pisałam, że bojąc się o przyszłość dziecka bardzo często tracimy z oczu to dziecko, które jest tu i teraz obok nas, na które mamy największy wpływ, które tu i teraz możemy najmocniej wspierać.

Wspierać, ale także uczyć samodzielności, sprawczości, samostanowienia. Uczyć, że fakt bycia osobą w spektrum autyzmu nie jest czymś złym, a diagnoza nie może i nie powinna być wytłumaczeniem wszystkiego. Jako rodzice powinniśmy wspierać w odnalezieniu dumy ze swojej tożsamości autystycznej, a nie traktowania jej jako wymówki.

Wiem, że to co napisałam może być trudne dla niektórych rodziców. Ja wiem, że każdy z nas podejmuje najlepsze decyzje jakie może w danym momencie, że dobro dziecka jest zawsze wartością nadrzędną. Jednak trzeba się czasem zastanowić, czy na pewno robimy dobrze podejmując za nie wszystkie decyzje, wykonując wszystkie czynności, nie prosząc ich o pomoc, nie zachęcając do samodzielności?

Wiem, że każde dziecko jest inne i ma inne potrzeby rozwojowe, i że dla każdego dziecka jego / jej Mount Everest będzie innej wysokości. Wiem.
Jednak pamiętajcie proszę, że kiedyś będzie nam rodzicom bardzo zależeć na tym, by nasze dziecko wreszcie się usamodzielniło (bardzo często to słyszę) – by tak się stało, powinniśmy zacząć je w tym wspierać „od wczoraj”, dając narzędzia, czasem lekko popychając, a kiedy indziej ochronić. W uczeniu samodzielności musi być jakiś balans i równowaga, ponieważ w przeciwnym razie któregoś dnia ockniemy się z młodym dorosłym, który całe życie polegał na nas, we wszystkim, i który / która nigdy nie dostała narzędzi do tego, by się siebie nauczyć, by siebie poznać, by siebie zrozumieć.

Dbajmy o dostosowania, twórzmy wspierające środowisko wokół nich – każdy z nas ma na to realny wpływ! Profesor Tony Attwood mówił o dwóch kulturach, które powinny się wzajemnie poznać i zrozumieć – neurotypową i w spektrum autyzmu. Myślę jednak, że to sugeruje dużą dawkę wzajemności, a więc nasze dzieci, także powinny poznać i zrozumieć osoby neutorypowe.

I ja wiem.. wszystko wiem.. nie piszcie proszę jak ten neurotypowy świat jest okrutny wobec osób w spektrum autyzmu, że jest źle. Ja to naprawdę wszystko wiem ☹ Ale jestem też osobą która wierzy (może naiwnie), że wspólnie tworzymy świat, w którym żyjemy, razem mamy wpływ. Wspierajmy nasze dzieci w tworzeniu ich szczęśliwej przyszłości, ale ona nie zawsze musi być zależna od nas. To akurat bardzo zależy od nas… Proszę i błagam 🙏
Zobacz więcejZobacz mniej

Tak sobie myślę, że trudno jest być rodzicem. Po prostu. Nie ma znaczenia czy dziecka neurotypowego, czy dziecka w spektrum autyzmu. Raz jest łatwiej, raz trudniej, raz radośnie i szczęśliwie, a kiedy indziej smutno i w złości.

Chcę wierzyć, że każdy rodzic pragnie, by jego dziecko było w przyszłości szczęśliwe, spełnione, samodzielne, mające wokół siebie życzliwych ludzi.
Wiem, że rodzice dzieci w spektrum autyzmu chcą dla swoich dzieci dokładnie tego samego – a może nawet bardziej.
Ale też bardziej boją się o tą przyszłość, myślą o niej każdego dnia, często bojąc się, że jednak dziecko nie będzie szczęśliwe, spełnione, samodzielne, mające wokół siebie życzliwych ludzi.

I tak sobie myślę – czy czasem nie jest to samospełniająca się przepowiednia? Czy czasem my rodzice nie stajemy się więźniami pętli lęku i przekonania, że „pewnie i tak będzie źle”?
Nie raz to mówiłam i pisałam, że bojąc się o przyszłość dziecka bardzo często tracimy z oczu to dziecko, które jest tu i teraz obok nas, na które mamy największy wpływ, które tu i teraz możemy najmocniej wspierać. 

Wspierać, ale także uczyć samodzielności, sprawczości, samostanowienia. Uczyć, że fakt bycia osobą w spektrum autyzmu nie jest czymś złym, a diagnoza nie może i nie powinna być wytłumaczeniem wszystkiego. Jako rodzice powinniśmy wspierać w odnalezieniu dumy ze swojej tożsamości autystycznej, a nie traktowania jej jako wymówki.

Wiem, że to co napisałam może być trudne dla niektórych rodziców. Ja wiem, że każdy z nas podejmuje najlepsze decyzje jakie może w danym momencie, że dobro dziecka jest zawsze wartością nadrzędną. Jednak trzeba się czasem zastanowić, czy na pewno robimy dobrze podejmując za nie wszystkie decyzje, wykonując wszystkie czynności, nie prosząc ich o pomoc, nie zachęcając do samodzielności? 

Wiem, że każde dziecko jest inne i ma inne potrzeby rozwojowe, i że dla każdego dziecka jego / jej Mount Everest będzie innej wysokości. Wiem.
Jednak pamiętajcie proszę, że kiedyś będzie nam rodzicom bardzo zależeć na tym, by nasze dziecko wreszcie się usamodzielniło (bardzo często to słyszę) – by tak się stało, powinniśmy zacząć je w tym wspierać „od wczoraj”, dając narzędzia, czasem lekko popychając, a kiedy indziej ochronić. W uczeniu samodzielności musi być jakiś balans i równowaga, ponieważ w przeciwnym razie któregoś dnia ockniemy się z młodym dorosłym, który całe życie polegał na nas, we wszystkim, i który / która nigdy nie dostała narzędzi do tego, by się siebie nauczyć, by siebie poznać, by siebie zrozumieć. 

Dbajmy o dostosowania, twórzmy wspierające środowisko wokół nich – każdy z nas ma na to realny wpływ! Profesor Tony Attwood mówił o dwóch kulturach, które powinny się wzajemnie poznać i zrozumieć – neurotypową i w spektrum autyzmu. Myślę jednak, że to sugeruje dużą dawkę wzajemności, a więc nasze dzieci, także powinny poznać i zrozumieć osoby neutorypowe. 

I ja wiem.. wszystko wiem.. nie piszcie proszę jak ten neurotypowy świat jest okrutny wobec osób w spektrum autyzmu, że jest źle. Ja to naprawdę wszystko wiem ☹ Ale jestem też osobą która wierzy (może naiwnie), że wspólnie tworzymy świat, w którym żyjemy, razem mamy wpływ. Wspierajmy nasze dzieci w tworzeniu ich szczęśliwej przyszłości, ale ona nie zawsze musi być zależna od nas. To akurat bardzo zależy od nas... Proszę i błagam 🙏

Ogromna radość i gratulacje dla wszystkich zaangażowanych w te działania ❤

"Braliśmy dziś udział w połączonym posiedzeniu Parlamentarnej Grupy ds.Autyzmu i Parlamentarnego Zespołu ds. Osób z Niepełnosprawnościami, którego tematem wiodącym były „Priorytety w zakresie spraw osób z niepełnosprawnościami na bieżącą kadencję Sejmu”.
W posiedzeniu aktywnie uczestniczył Łukasz Krasoń Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych, silna reprezentacja Porozumienie Autyzm-Polska, osób samorzeczniczych oraz organizacji i Inicjatyw obywatelskich z całej Polski.
Sylwia Kowalska dziękujemy za reprezentację i ważny głos w temacie dostępności takich spotkań jak dzisiejsze oraz podniesienie kwestii dramatycznej sytuacji osób uczniowskich z ADHD, Zespół Tourette'a w systemie edukacji.
Jan Gawroński w podwójnej roli Jan Gawroński – Społeczny Zastępca Rzecznika Praw Dziecka oraz społecznika i samorzecznika Klub Świadomej Młodzieży przy Fundacji Autism Team podjął temat konieczności znoszenia barier sensorycznych w dostępie do edukacji oraz zniesienia punktowej oceny zachowania i zastąpienie jej ocena opisową.
Najbardziej ucieszyły nas spotkania z Przyjaciółmi 💛 którzy każdego dnia działają na rzecz poprawy jakości życia osób w spektrum autyzmu i niepełnosprawnościami sprzężonymi ☀️
#przyjaźniedlaautyzmu "
Zobacz więcejZobacz mniej

Ogromna radość i gratulacje dla wszystkich zaangażowanych w te działania ❤

Braliśmy dziś udział w  połączonym posiedzeniu Parlamentarnej Grupy ds.Autyzmu i Parlamentarnego Zespołu ds. Osób z Niepełnosprawnościami, którego tematem wiodącym były „Priorytety w zakresie spraw osób z niepełnosprawnościami na bieżącą kadencję Sejmu”. 
W posiedzeniu aktywnie uczestniczył  Łukasz Krasoń  Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych, silna reprezentacja Porozumienie Autyzm-Polska, osób samorzeczniczych oraz organizacji i Inicjatyw obywatelskich z całej Polski.
Sylwia Kowalska dziękujemy za reprezentację i ważny głos w temacie dostępności takich spotkań jak dzisiejsze oraz podniesienie kwestii dramatycznej sytuacji osób uczniowskich z ADHD, Zespół Tourettea w systemie edukacji.
Jan Gawroński w podwójnej roli Jan Gawroński - Społeczny Zastępca Rzecznika Praw Dziecka  oraz społecznika i samorzecznika Klub Świadomej Młodzieży przy Fundacji Autism Team podjął temat konieczności znoszenia barier sensorycznych w dostępie do edukacji oraz zniesienia punktowej oceny zachowania i zastąpienie jej ocena opisową.
Najbardziej ucieszyły nas spotkania z Przyjaciółmi 💛 którzy każdego dnia działają na rzecz poprawy jakości życia osób w spektrum autyzmu i niepełnosprawnościami sprzężonymi ☀️
#przyjaźniedlaautyzmu Image attachmentImage attachment+5Image attachment
Czytaj więcej wpisów